Myślenie lateralne – Edward de Bono

Myślenie lateralne (ang. Lateral thinking), in. myślenie równoległe – termin wprowadzony w roku 1967 przez Edwarda de Bono i oznaczający nowe kreatywne spojrzenie na sytuację, dostrzeżenie nowych możliwości (nowych idei), przeformułowanie problemu dające szansę rozwiązania go nowymi metodami. Jest to gotowość do pozbycia się sztywności (rutyny) w postrzeganiu i rozumieniu świata, zdolność patrzenia na problem z różnych stron, świadome poszukiwanie nowych, alternatywnych rozwiązań (twórcze myślenie). Myślenie lateralne to zdolność tworzenia pozornie nieistniejących połączeń i świadoma rezygnacja z gotowych rozwiązań i wzorów na rzecz znalezienia lepszych rozwiązań. Edward de Bono podkreśla, że jednym z narzędzi myślenia lateralnego jest poczucie humoru i kilka prostych zasad tj.: Nie stosuj się do zasad, których nie ma; Obserwuj szczegóły; Zerwij z rutyną; Uważaj na etykietki.

Edward de Bono (ur.19 maja 1933) – maltański lekarz, psycholog, autor, wynalazca i konsultant. Twórca terminu „myślenie lateralne”, zwolennik nauczania myślenia jako przedmiotu w szkole. Był jednym z 27 ambasadorów Europejskiego Roku Kreatywności i Innowacji 2009. Swoją działalność rozpoczął od utworzenia światowego centrum nowego sposobu myślenia i badań nad pokojem, opartą na Malcie, którą opisuje jako „rodzaj intelektualnego Czerwonego Krzyża”. Jest autorem m.in. książki „The Edward de Bono Code Book”, w której zaproponował pakiet nowych słów na podstawie liczb, gdzie każda kombinacja liczb reprezentuje użyteczny pomysł lub sytuację np. kod 6/2 oznacza „Daj mi swój punkt widzenia, a dam ci swój punkt widzenia”. Taki kod może być stosowany w sytuacjach, w których strony sporu robią niewystarczające wysiłki, aby zrozumieć punkt widzenia drugiej strony (Zasada de Bono Code Book. s. 52.)