plut. Ewa Matuszewska pseud. „Mewa”

Rocznica – 26 września 1944r. w powstaniu warszawskim zginęła 25-letnia plut. Ewa Matuszewska pseud. „Mewa”, sanitariuszka Pułku Armii Krajowej „Baszta”. Pochowana została z honorami na Powązkach Wojskowych w kwaterze Parasola i pośmiertnie odznaczona za bohaterstwo Krzyżem Virtuti Militari.

„Mewa” była jedyną córką płk. Ignacego Matuszewskiego, współtwórcy wojskowego wywiadu II RP , który we wrześniu 1939 roku wywiózł przed okupantem 75 ton polskiego złota. Jej matką była Stanisława, tłumaczka literatury anglojęzycznej.

Jesienią 1938 roku Ewa Matuszewska rozpoczęła studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Była zastępową 3 Warszawskiej Żeńskiej Drużyny Harcerskiej, uprawiała szybownictwo, narciarstwo i koszykówkę. We wrześniu 1939 roku, w czasie obrony Warszawy pracowała razem z matką jako sanitariuszka, na tajnych kompletach ukończyła szkołę pielęgniarską i kurs ratowania ciężko rannych. Początkowo należała do służby sanitarnej Szarych Szeregów, od 1943 roku została żołnierzem i sanitariuszką w 3 kompanii oddziału Agat (późniejszym Batalionie Armii Krajowej. „Parasol”). Po wybuchu powstania „Mewa” walczyła na Mokotowie jako komendantka punktu sanitarnego w Pułku „Baszta” organizując szpital polowy w budynku na rogu al. Niepodległości i ul. Odyńca. Choć powstańcy zarządzili ewakuację, dziewczyna pozostała z najciężej rannymi w piwnicznym punkcie sanitarnym. Została rozstrzelana przez Niemców razem ze swoimi podopiecznymi.

Plut. Ewa Matuszewska pseud. „Mewa” jest jedną z bohaterek książki pt. „Zbroja” Tadeusza Kubalskiego w wydawanym w Londynie „Studium Polski Podziemnej”.

oprac. Halina Kustosz, e-mail: h.kustosz[at]milwomen.pl